05-08-2026
W środę 1 lipca 2026 r. Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi obradująca pod przewodnictwem pana posła Mirosława Maliszewskiego zrealizowała następujący porządek dzienny:
Rozpatrzenie i zaopiniowanie dla Komisji Finansów Publicznych sprawozdania z wykonania budżetu państwa za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r. wraz z Analizą Najwyższej Izby Kontroli w zakresie:
- części budżetowej 32 – Rolnictwo;
- części budżetowej 33 – Rozwój wsi;
- części budżetowej 35 – Rynki rolne;
- części budżetowej 83 – Rezerwy celowe, w zakresie pozycji 7, 8, 12, 18 i 50;
- części budżetowej 85 – Budżety wojewodów ogółem, w zakresie działu 010 – Rolnictwo i łowiectwo;
- zadań z zakresu administracji rządowej i innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego odrębnymi ustawami w części 85 – budżety wojewodów;
- dotacji przedmiotowych i podmiotowych;
- programów wieloletnich w układzie zadaniowym;
- agencji wykonawczych:
- Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,
- Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wraz z Zasobem Własności Rolnej Skarbu Państwa,
- Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych;
- państwowych osób prawnych:
- Polskiego Klubu Wyścigów Konnych,
- Centrum Doradztwa Rolniczego w Brwinowie,
- Dolnośląskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Kujawsko-Pomorskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Lubelskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Lubuskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Łódzkiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Małopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Mazowieckiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Opolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Podlaskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Pomorskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Śląskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Świętokrzyskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Warmińsko-Mazurskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego,
- Zachodniopomorskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego.
Po zapoznaniu się z przedłożonymi dokumentami, wysłuchaniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi pana Stefana Krajewskiego, zastępcy Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa pana Tomasza Ciodyka oraz zastępcy Prezesa Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa pana Tomasza Nawrockiego i przedstawionego przez pełniącą obowiązki wicedyrektora Departamentu Zasobów Naturalnych Najwyższej Izby Kontroli panią Annę Wisz stanowiska Najwyższej Izby Kontroli oraz po przeprowadzonej dyskusji Komisja pozytywnie zaopiniowała sprawozdanie z wykonania budżetu państwa w rozpatrywanym zakresie. Komisja upoważnia pana posła Kazimierza Plocke do przedstawienia opinii na posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych.
Realizując porządek dzienny posiedzenia Komisja uchwaliła plan pracy na okres od 1 lipca do 31 grudnia 2026 r.
W czwartek 2 lipca 2026 r. Podkomisja stała do spraw monitoringu Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej i akcesji nowych państw do Unii Europejskiej ze szczególnym uwzględnieniem Ukrainy, obradująca pod przewodnictwem pana posła Jarosława Rzepy
Rozpatrzyła informację Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej na temat Planu Partnerstwa Krajowego w ramach Wieloletnich Ram Finansowych na lata 2028-2034. Informację przedstawił pan Jacek Karnowski – sekretarz stanu w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej.
Wiceminister poinformował zebranych, że negocjacje trwają. Ramy finansowe są szeroko zakrojone. Rozmowy prowadzone ze wszystkimi ministerstwami, w tym Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ze wszystkimi grupami społecznymi, z marszałkami, bo w tej chwili będziemy mieli wspólny taki worek, razem, w którym będą także polityka rolna i rybołówstwo. Oczywiście zakładamy – i taka jest decyzja premiera i rządu – że nie będzie zmniejszonej ilości pieniędzy na poszczególne zadania. Wobec tego na politykę rolną przypadnie minimum 29,2% wydatków, co się przekłada na 32,8 mld euro z całych 112,4 mld euro. Oczywiście też przewidujemy, że 44% ze środków, które będzie miała Polska, będzie dystrybuowanych przez marszałków województw. Czyli dalej założymy ten model, który do tej pory był. Oczywiście może to będzie 43%, może 45%, to jeszcze zobaczymy. Jeżeli chodzi o zmiany, to na pewno warto powiedzieć o zmianach w priorytetach, bo w priorytetach doszła nam obronność, doszło mieszkalnictwo i woda.
Agencja płatnicza będzie odpowiadała za dopłaty bezpośrednie, ale także częściowo za filar drugi, a częściowo za filar drugi będą odpowiadali marszałkowie. Trwają dyskusje w jakim zakresie. UE pewnie przede wszystkim mówi o braku wykluczenia komunikacyjnego. Nie wiem, czy państwo zauważyli, że chociażby wchodzi na tym posiedzeniu Sejmu ustawa, zgodnie z którą marszałkowie będą odpowiedzialni za to, żeby zorganizować komunikację tak, żeby do każdego miasta z miasta powiatowego były minimum cztery połączenia dziennie, prawda? Na pewno będzie dalej woda, kanalizacja. Na pewno będzie też modernizacja samego rolnictwa. Największy „kłopot” – przepraszam, w cudzysłowie – i taka zmiana, ale już od okresu aplikacyjnego, to sprawa dróg. Raczej te drogi poza siecią TEN-T. Nie przypuszczam, żeby na terenach wiejskich… Może gdzieś sieć TEN-T przechodzi, ale pewnie nie jest do wykorzystania przez samych rolników. To poza siecią TEN-T raczej dróg, poza drogami obronnymi, tzw. dual use, nie będziemy mogli finansować. Oczywiście dalej zostaje Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność, tak że nie widzimy specjalnej zmiany. To by była taka główna rzecz. Drogi zostają nam, po prostu trzeba je finansować z budżetu kraju członkowskiego, a nie z budżetu unijnego. To jest taka zmiana, ale ona już właściwie jest od tego okresu aplikacyjnego. Oczywiście dalej edukacja i zdrowie, wspieranie aktywności lokalnej, to także jest widoczne.
Myślę, że taka pozytywna zmiana to jest woda. Jak państwo wiecie, pewnie z doświadczenia, parlamentarnego czy samorządowego, oczyszczalnie ścieków budowaliśmy 30 lat temu, czyli to jest akurat taki czas, kiedy kończy się ich żywotność i trzeba je przynajmniej modernizować. A jeżeli chodzi o wodociągi, to sami wiecie, jak to wygląda, na to też będą pieniądze.
W dyskusji pani posłanka Anna Gembicka zapytała ile w końcu będzie tych pieniędzy z WPR, ewentualnie z polityki spójności, na rolnictwo i obszary wiejskie. Premier Tusk napisał na X, że to będzie 48 mld euro w ramach samej tylko wspólnej polityki rolnej. Minister Krajewski mówi, że będzie 42 mld euro na rolnictwo i obszary wiejskie, czyli, jak rozumiem, licząc ze spójnością. Komisarz Hansen, kiedy był ostatnio, mówił chyba bodajże o 33 mld euro. W dokumentach unijnych oficjalnie na WPR jest wpisane 24,6 mld euro. Więc jeżeli pan minister mógłby odpowiedzieć, jak to w końcu wygląda całościowo, bo trudno się już tego doliczyć. Myślę, że warto, żebyśmy pamiętali, że 40% mieszkańców Polski mieszka na wsi. Myślę, że warto byłoby to uwzględnić.
Odnośnie do inwestycji drogowych, trudno się faktycznie zgodzić z tym, co ministerstwo wskazało odnośnie do tego kierunku polityki. Ja tylko przypomnę, że w ostatnich latach przecież były realizowane bardzo duże inwestycje w drogi lokalne. Te inwestycje są jak najbardziej potrzebne i mają ogromne znaczenie dla rolników. Inwestycje, które zostały zrealizowane – inwestycje drogowe czy z Polskiego Ładu, czy z Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg – naprawdę realnie przyczyniły się do tego, żeby po prostu obszary wiejskie nie zostawały, nie były traktowane po macoszemu, tylko faktycznie mogły się rozwijać, mogły być przede wszystkim atrakcyjnym miejscem do życia, ale też i do prowadzenia działalności.
W odpowiedzi sekretarz stanu w MFiPR pan Jacek Karnowski zaznaczył, że jako Polska od początku byliśmy za tym, żeby było po staremu – i to zarówno w polityce rolnej, jak i w polityce spójności. Komitet Regionów też protestował bardzo mocno przeciwko zmianie w polityce spójności. Chcieliśmy, żeby jednak było po staremu i pierwszy filar dalej zostaje domeną Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i dalej część drugiego filaru będzie w uzgodnieniu między marszałkami i Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi, bo tak to jest zapisane, tak jest przez nas widziane. UE zostawia Krajom Członkowskim większą elastyczność, ale robi się dla krajów jeden worek, stawia się pewne minimalne kwoty. Rolnictwo jest obwarowane minimalną kwotą.
Kontynuując dyskusję Dyrektor Departamentu Wspólnej Polityki Rolnej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Paweł Ściański poinformował zebranych, iż jesteśmy na tym etapie w kontakcie z MFiPR, przy przygotowaniu założeń dotyczących rozdziału dla wspólnej polityki rolnej. Założenia dotyczące rozdziału dla wspólnej polityki rolnej zostały opracowane i skonsultowane w MRiRW. Rzecz, która była kilkukrotnie podnoszona, to kwestia budżetu. Propozycje budżetowe, o których rozmawiamy, są rzeczywiście na różnych poziomach prezentowane, natomiast z tego, co wiem, ostatecznych rozstrzygnięć jeszcze na poziomie rządowym nie ma. Więc decyzje co do poziomu finansowania, czy to rozdziału WPR, czy to wydatków na rzecz obszarów wiejskich, będą podejmowane na szczeblu rządowym. Jako MRiRW mamy swoje oczekiwania co do poziomu finansowania rozdziału dotyczącego wspólnej polityki rolnej. Ten rozdział obejmuje, oprócz interwencji, oprócz wsparcia związanego ze wsparciem dochodu bezpośredniego, również dotychczasowe działania drugofilarowe, czyli inwestycje w gospodarstwach rolnych, czyli wsparcie działań rolno-środowiskowo-klimatycznych, czyli wsparcie dla gospodarowania na obszarach ONW, czy też pomoc na przykład na wymianę pokoleniową, wsparcie dla młodego rolnika.
Istotnym elementem naszej dyskusji z MFiPR jest sposób finansowania i zakres finansowania działań związanych z rozwojem obszarów wiejskich. I tak na przykład temat związany z gospodarką wodno-ściekową, o której państwo dzisiaj mówiliście kilkukrotnie, został zaproponowany przez MFiPR jako odrębne działanie do realizacji na obszarach wiejskich i wskazany jest priorytet, z którego tego typu zakres będzie finansowany. W związku z tym my, wiedząc, że nie mamy nieograniczonego budżetu, w rozdziale dotyczącym WPR już nie proponowaliśmy tego typu inwestycji.
Oczywiście mamy swoje zastrzeżenia co do wstępnego sposobu ukierunkowania tych inwestycji. Zastanawiamy się, czy ukierunkowanie tej pomocy tylko na obszary, które są zagrożone depopulacją, jest najwłaściwsze. Naszym zdaniem nie. Ale jesteśmy cały czas w dyskusji i rozmawiamy, jak w najlepszy sposób kształtować wsparcie dla rolnictwa i obszarów wiejskich.
Dyskusję podsumował przewodniczący pan poseł Jarosław Rzepa wyrażając nadzieję, że temat wspólnej polityki rolnej, szalenie istotny, zwłaszcza dla prac tej podkomisji będzie bardzo szczegółowo i ostatecznie uzgodniony. To jest naturalne, jeżeli znika wyodrębniona wspólna polityka rolna, dwufilarowa, to zawsze zachodzą obawy co do jej przyszłości. Jeżeli nie będziemy mieli tej pewności albo nie będziemy znajdowali odpowiedzi na pytania, to zawsze będziemy podchodzili do tego bardzo, bardzo ostrożnie. Mam nadzieję, że… Jeżeli pojawi się ten dokument, to ja państwu obiecuję, że wybierzemy jeden z pierwszych możliwych terminów, żeby go przedyskutować. Natomiast uważam, że temat być może do końca jeszcze nie jest rozstrzygnięty, bo ostatnio miałem spotkanie z federalnym ministrem rolnictwa Niemiec, który uważa, że cały czas jest szansa na to, żeby tę dwufilarowość wspólnej polityki rolnej utrzymać. Tak że być może jeszcze pewne rzeczy zostaną zawrócone.
Tematem posiedzenia senackiej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi we wtorek 7 lipca 2026 r. była koncepcja zarządzania publicznego „Whole-of-Government Approach” w polskiej polityce rolnej. Jak podkreślił na wstępie wiceminister rolnictwa i rozwoju wsi Adam Nowak, jeśli spojrzeć na koncepcję całościowego, pełnego, skoordynowanego podejścia do zarządzania w administracji publicznej, obszary wiejskie i rolnictwo w sposób szczególny wymagają tych takich działań, zwłaszcza w kontekście takich wyzwań jak bezpieczeństwo żywnościowe, gospodarka wodna, nauka, eksport i zmiany klimatu. Zwrócił uwagę na „silosowość” administracji, postulując jej przełamywanie m.in. poprzez stosowanie strategii zrównoważonego rozwoju wsi, rolnictwa i rybactwa oraz analizę rural proofing (weryfikacja wpływu polityk na obszary wiejskie) –mechanizmu, który może się przyczynić do pobudzenia rewitalizacji obszarów wiejskich.
Podczas dyskusji wskazywano na kluczowe znaczenie polskiej wsi dla bezpieczeństwa kraju – nie tylko żywnościowego, ale także w kontekście potencjalnych kryzysów. Zauważano, że samorządy mają do odegrania dużą rolę w zarządzaniu zasobami i retencji wody, dlatego konieczne jest włączenie ich do tych zadań.
Pani Monika Przeworska Dyrektor Instytutu Gospodarki Rolnej omówiła problem silosowości na przykładzie branży tytoniowej. Wskazywała na sprzeczne działania ministerstw: rolnictwa, zdrowia i finansów i brak całościowej strategii. Zwróciła uwagę, że ma to negatywny wpływ na osiąganie zysku i wzrost liczby miejsc pracy.
Pan profesor Adam Niewiadomski i pan doktor Kamil Zajączkowski z Centrum Europejskiego Uniwersytetu Warszawskiego podkreślali, że rolnictwo wymaga całościowego podejścia także w kontekście zmieniających się realiów UE i umów międzynarodowych (Mercosur, Ukraina). Wskazywali, że Polska musi aktywnie bronić interesów rolnictwa na poziomie dialogu międzynarodowego.
Dyskusja podczas posiedzenia komisji dotyczyła również przyszłych ram finansowych UE, obaw związanych z przyszłym modelem dopłat i filarami wsparcia. Zgłaszano postulaty zapewnienia stałego procentu środków na cele typowo rolnicze, aby infrastruktura wiejska nie przeważyła nad wsparciem produkcji rolnej.
Zarówno senatorowie, jak i eksperci postulowali wypracowanie kompleksowej strategii obejmującej produkcję, zdrowie, bezpieczeństwo, ekologię i finanse. Krytykowano fragmentaryczność obecnych strategii, zwracając uwagę na konieczność aktywności resortu rolnictwa w Unii Europejskiej.
Odnosząc się do roli nauki, hodowli, genetyki i instytutów badawczych, za konieczne uznano, opracowanie programów dla polskiej hodowli zbóż, trzody chlewnej, a także wprowadzanie rozwiązań innowacyjnych, np. dla soi. Zwrócono uwagę na przewagę zagranicznych koncernów i potrzebę konsolidacji badań krajowych. Uczestnicy posiedzenia zwracali ponadto uwagę, że dla odporności i bezpieczeństwa kraju konieczne jest utrzymanie drobnej, przydomowej produkcji. Apelowali o wsparcie programów lokalnych i promocję polskiej żywności.
Z dyskusji podczas posiedzenia komisji wynika przekonanie, że całościowe, strategiczne podejście do polityki rolnej – z silnym głosem ministra rolnictwa – jest warunkiem wypracowania skutecznego prawa i strategii. Obecny podział kompetencji prowadzi do nieefektywności i konfliktów resortowych. Postulowano budowę strategii uwzględniającej wszystkie aspekty rolnictwa, podnoszenie rangi resortu rolnictwa jako wiodącego w koordynacji polityki rolnej, połączenie resortów klimatu i środowiska z rolnictwem, zapewnienie środków na produkcję i wzmocnienie strategii całościowej.
Przewodniczący komisji pan senator Ryszard Bober podsumował, że wskazanie problemów nie rozwiąże ich, ale daje podstawę do zastanowienia się, co jest najbardziej istotne w obszarze polityki i stanowienia dotyczącego jej prawa. „Ta debata wykazała jednoznacznie, że współpraca i współdziałanie sektorowe poszczególnych resortów jest nieodzownym elementem, żeby stanowione prawo było zgodne z oczekiwaniem rolników, służyło rozwojowi polskiej wsi, ale przede wszystkim dbało o polskie rolnictwo” – powiedział. Jak mówił, trzeba rozmawiać i wspierać ministra rolnictwa, żeby miał pełną wiedzę w trakcie debaty publicznej, debaty na posiedzeniach rządu, tak aby sprawy przedstawiane w imieniu polskiej wsi, polskiego rolnictwa były traktowane przez Radę Ministrów ze zrozumieniem i priorytetowo.
WE wtorek 14 lipca 2026 r. Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi z udziałem sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzaty Gromadzkiej oraz głównego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych pani Doroty Bocheńskiej rozpatrzyła rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw.
Projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej i dotyczy wdrożenia nowych przepisów unijnych dotyczących jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw, bananów i niektórych suszonych owoców oraz zwiększenia efektywności nadzoru nad artykułami rolno-spożywczymi, w tym przede wszystkim nad ich jakością handlową w produkcji i obrocie.
Komisja przyjęła poprawki polegające m.in. na: doprecyzowaniu projektowanych przepisów, usprawnieniu postępowania w sprawach administracyjnych dotyczących kar pieniężnych poprzez umożliwienie organom Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych odstąpienia od wszczynania lub umorzenia postępowania w ściśle określonych przypadkach oraz wprowadzeniu milczącego załatwienia sprawy w sprawach dotyczących zezwolenia na stosowanie świadectwa. Posłem sprawozdawcą wybrano pana Zbigniewa Ziejewskiego.
W tym samym dniu Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt obradująca pod przewodnictwem wicemarszałek sejmu pani posłanki Doroty Niedzieli z udziałem sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pana Jacka Czerniaka oraz głównego lekarza weterynarii pana Pawła Meyera przeprowadziła dyskusję ogólną na temat: poselskiego projektu ustawy o zapobieganiu bezdomności psów i kotów (druk nr 836) oraz obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt oraz zmianie niektórych innych ustaw (druk nr 700).
Przedstawiciele wnioskodawców ponownie zaprezentowali główne założenia obu projektów ustaw. Przedstawiciel Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał, że w trakcie obecnej kadencji Sejmu zostały uchwalone ustawy, które uwzględniają kilka propozycji rozwiązań zawartych w druku nr 700, a także kwestię rejestracji psów i kotów przewidzianą w druku nr 836. Dyskusja dotyczyła głównie tematyki zapobiegania bezdomności psów i kotów. Uczestnicy zgodnie podkreślali, że jednym z najskuteczniejszych rozwiązań jest powszechna kastracja zwierząt. Pogłębioną dyskusję przeprowadzono nad tym, czy kastracja powinna być obowiązkowa, a jeśli tak, to w jaki sposób mogłaby być finansowana lub współfinansowana ze środków budżetu państwa.
Przedstawiciele strony społecznej wskazywali również na potrzebę wprowadzenia regulacji wzmacniających nadzór nad działaniami gmin, tak aby skutecznie realizowały one obowiązek zapobiegania bezdomności zwierząt, stanowiący ich zadanie własne.
Ustalono, że na kolejnym posiedzeniu zostaną przedstawione efekty prac doradczego zespołu ekspertów ds. dobrostanu zwierząt działającego przy Głównym Lekarzu Weterynarii.
W czwartek 16 lipca 2026 r. na wspólnym posiedzeniu zwołanym w trybie art. 152 ust. 2 regulaminu Sejmu na wniosek grupy posłów Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Gospodarki i Rozwoju przeprowadzono pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi z druku nr 206.
Uzasadnienie wniosku o zwołanie posiedzenia oraz uzasadnienie projektu przedstawił pan poseł Robert Telus. Projekt dotyczy rozszerzenia listy nieuczciwego wykorzystywania przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi o praktykę polegającą na nabywaniu produktu rolnego lub spożywczego poniżej kosztów produkcji dostawcy lub kosztów zakupu w celu uniknięcia sytuacji gdzie dostawca produktów rolnych lub spożywczych dostarcza je poniżej kosztów produkcji, przetworzenia czy zakupu.
Komisje obradujące pod przewodnictwem pana posła Mirosława Maliszewskiego z udziałem sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzaty Gromadzkiej oraz wiceprezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów pana Daniela Mańkowskiego zakończyły pierwsze czytanie.
W tym samym dniu Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzyła i pozytywnie zaopiniowała dla Komisji do Spraw Kontroli Państwowej sprawozdanie z działalności Najwyższej Izby Kontroli w 2025 r. (druk nr 2752) w zakresie działania Komisji. Sprawozdanie przedstawił: p.o. dyrektor Departamentu Zasobów Naturalnych Najwyższej Izby Kontroli pan Paweł Trzaskowski.
Komisja, po wysłuchaniu szczegółowych informacji udzielonych przez przedstawiciela Najwyższej Izby Kontroli i przeprowadzonej dyskusji, pozytywnie zaopiniowała sprawozdanie z działalności Najwyższej Izby Kontroli w 2025 r. w zakresie działania Komisji.
We wtorek 28 lipca 2026 r. Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt obradująca pod przewodnictwem wicemarszałek sejmu pani posłanki Doroty Niedzieli z udziałem podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pana Adama Nowaka oraz zastępcy Głównego Lekarza Weterynarii pani Katarzyny Wawrzak rozpatrzyła obywatelski projekt ustawy o zmianie ustawy o ochronie zwierząt oraz zmianie niektórych innych ustaw z druku nr 700.
Projekt ma na celu poprawę dobrostanu zwierząt oraz doprecyzowanie i rozszerzenie zakresu ochrony zwierząt, redukcję problemu bezdomności zwierząt domowych i kontroli ich populacji, zapewnienie identyfikowalności zwierząt domowych, poprawę standardów funkcjonowania schronisk dla bezdomnych zwierząt, utworzenie Rejestru Stowarzyszeń Hodowców Psów i Kotów oraz Systemu Informacji o Schroniskach.
Komisja przyjęła poprawki, polegające m.in.: na usunięciu regulacji, które zostały już przyjęte w innych ustawach, dotyczących zakazu prowadzenia działalności w zakresie pozyskiwania zwierząt na futra, zakazu trzymania psów na uwięzi oraz obowiązku znakowania i rejestracji psów. Poprawki obejmowały również usunięcie przepisów odnoszących się do procedowanego projektu ustawy dotyczącego zakazu stosowania niektórych klas wyrobów pirotechnicznych oraz materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, znajdującego się obecnie na dalszym etapie prac legislacyjnych (po II czytaniu na posiedzeniu Sejmu), a także dostosowanie przepisów do zmian w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1523/2007 z dnia 11 grudnia 2007 r.
Komisja przeprowadziła dyskusję dotyczącą wytycznych Głównego Lekarza Weterynarii w zakresie nadawania numerów weterynaryjnych podmiotom innym niż schroniska dla zwierząt, czyli m.in.: przytuliskom i domom tymczasowym.
W trakcie dyskusji zwrócono uwagę na sygnalizowane problemy związane z praktyką stosowaną przez powiatowych lekarzy weterynarii, którzy zdaniem zainteresowanych podmiotów zbyt restrykcyjnie interpretują obowiązujące przepisy, co prowadzi do wyłączania tych podmiotów z możliwości prowadzenia adopcji zwierząt ze schronisk.
Komisja będzie kontynuowała rozpatrywanie projektu na jednym z najbliższych posiedzeń.
W środę 29 lipca 2026 r. Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzyła informację na temat zabezpieczenia zwierząt gospodarskich przed pożarami i upałami.
Informację przedstawili: sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzata Gromadzka, zastępca Głównego Lekarza Weterynarii pani Katarzyna Wawrzak oraz dyrektor Biura Ochrony Ludności w Komendzie Głównej Państwowej Straży Pożarnej pan Marek Wnęk.
Skuteczna ochrona zwierząt przed skutkami upałów i pożarów opiera się przede wszystkim na właściwym dozorze sprawowanym przez właścicieli/posiadaczy zwierząt i ich działaniach prewencyjnych oraz współpracy z pozostałymi właściwymi służbami. Dzięki temu możliwe jest ograniczanie liczby zdarzeń zagrażających życiu i zdrowiu zwierząt oraz szybkie reagowanie w sytuacjach kryzysowych. Obowiązujące przepisy dotyczące ochrony zwierząt oraz wymogów dobrostanowych nakładają na posiadaczy zwierząt obowiązek zapewnienia zwierzętom m.in. odpowiednich warunków utrzymania, stałego dostępu do wody i pożywienia, ochrony przed nadmiernym nasłonecznieniem i niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi czy właściwej wentylacji pomieszczeń inwentarskich. Przepisy te mają zastosowanie niezależnie od pogody i warunków atmosferycznych.
W celu ograniczania skutków wysokich temperatur w okresach występowania fal upałów publikowane są zalecenia dotyczące właściwej opieki nad zwierzętami gospodarskimi i towarzyszącymi, wskazujące na konieczność m.in. zapewnienia zwierzętom odpowiednich warunków bytowania, w tym umożliwienia zwierzętom schronienia przed bezpośrednim słońcem czy stałego dostępu do wody.
Wpływ upałów na zwierzęta gospodarskie jest monitorowany na bieżąco na podstawie zgłoszeń dotyczących zwierząt do komputerowej bazy danych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Liczba padnięć poszczególnych gatunków zwierząt, zgłoszonych w czerwcu tego roku, nie odbiega znacząco od liczby zgłoszonych padnięć w analogicznym okresie w poprzednich latach.
Obowiązujące przepisy z zakresu ochrony zwierząt nakładają na właścicieli zwierząt obowiązki związane z zapewnieniem im właściwych warunków bytowania, natomiast wymagania dotyczące bezpieczeństwa pożarowego wynikają z przepisów przeciwpożarowych oraz prawa budowalnego.
Ministerstwo współpracuje z Głównym Inspektoratem Weterynarii i innymi właściwymi służbami w zakresie upowszechniania dobrych praktyk oraz działań ograniczających ryzyko wystąpienia zdarzeń zagrażających życiu i zdrowiu zwierząt, w tym pożarów.
W trakcie dyskusji posłowie omówili m.in. propozycje: zakazu transportu zwierząt w trakcie upałów oraz modernizacji blaszanych budynków, poprawy planów ewakuacji zwierząt podczas pożarów, a także możliwość wprowadzenia alertu RCB dla hodowców w przypadku przewidywanych upałów.
W środę 29 lipca 2026 r. Podkomisja stała do spraw bezpieczeństwa żywności, eliminowania nieuczciwych praktyk w obrocie żywnością oraz sprzedaży bezpośredniej i handlu detalicznego produktów wytworzonych w gospodarstwach rolnych pod przewodnictwem pani posłanki Alicji Łepkowskiej – Gołaś rozpatrzyła informację na temat odporności systemu żywnościowego przy żywnościowego przy występowaniu suszy oraz ekstremalnych zjawisk pogodowych. Informację przedstawiła sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzata Gromadzka.
Skuteczne zwiększanie odporności systemu żywnościowego wymaga równoległego rozwoju infrastruktury retencyjnej, wdrażania praktyk adaptacyjnych i nowych odmian roślin a także sprawnego systemu wsparcia producentów rolnych po wystąpieniu szkód spowodowanych suszą i innymi ekstremalnymi zjawiskami pogodowymi.
Pani minister Gromadzka zapewniła, że Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi realizuje kompleksowe działania przyczyniające się do zwiększenia stabilności produkcji rolnej i utrzymania bezpieczeństwa żywnościowego w Polsce. Są to działania zwiększające odporność systemu żywnościowego na skutki suszy i ekstremalnych zjawisk pogodowych. Obejmują one inwestycje w retencję i gospodarkę wodną, wsparcie badań i hodowli odmian odpornych na stres klimatyczny, rozwój systemów monitorowania suszy oraz szeroki katalog instrumentów wsparcia finansowego dla producentów rolnych.
W tym samym dniu Podkomisja stała do spraw monitorowania programu zwiększania wykorzystania polskiego białka roślinnego w paszach rozpatrzyła informację na temat propozycji nowych form wsparcia rolników uprawiających rośliny motylkowe, w tym możliwości stworzenia systemu kontraktacji nasion roślin motylkowych, wzorowanego na systemie kontraktacji buraka cukrowego
Posiedzeniu przewodniczył pan poseł Zbigniew Dolata a informację przedstawili: sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzata Gromadzka, zastępca dyrektora Departamentu Rynków Rolnych i Energii w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Grzegorz Sobczyński, zastępca dyrektora Departamentu Płatności Bezpośrednich w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Kamila Błachowicz-Białek oraz naczelnik wydziału w Departamencie Wspólnej Polityki Rolnej w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Agata Kiecok.
Rozwój krajowego sektora roślin białkowych od wielu lat pozostaje istotnym elementem polityki rolnej i bezpieczeństwa żywnościowego Polski. Jego celem jest budowanie krajowego zaplecza białkowego, ograniczanie zależności od importu surowców białkowych – wykorzystywanych głównie w produkcji pasz dla drobiu i świń oraz zwiększenie dywersyfikacji struktury upraw. W ramach prac nad WPR po 2027 roku zakłada się kontynuowanie wsparcia sektora białkowego w zakresie tak uprawy jak i przetwórstwa. Plan ten ma na celu zwiększenie skali zrównoważonej produkcji białka roślinnego w UE i obejmuje cztery kluczowe filary:
- Uprawę roślin wysokobiałkowych w Europie,
- Dywersyfikację importu pasz poprzez partnerstwo strategiczne w sąsiedztwie UE, w tym z Ukrainy,
- Wzmocnienie europejskich łańcuchów wartości białka roślinnego od gospodarstwa do przetwórstwa
- Tworzenie nowych możliwości dla białka roślinnego produkowanego w Krajach Członkowskich UE.
W tym samym dniu Podkomisja stała do spraw biogospodarki i innowacyjności w rolnictwie pod przewodnictwem pana posła Wiesława Różyńskiego rozpatrzyła informację na temat finansowania innowacyjności w rolnictwie, efektywności krajowych instrumentów wsparcia badań realizowanych przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości oraz Bank Gospodarstwa Krajowego, a także skuteczności wykorzystania środków publicznych na badania i rozwój oraz barier biurokratycznych w dostępie do tych instrumentów.
Informacje przedstawili pan Adam Nowak podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz główny specjalista w Departamencie Innowacyjności i Polityki Kosmicznej Ministerstwa Rozwoju i Technologii pani Katarzyna Barcz.
W odniesieniu do Wspólnej Polityki Rolnej głównym kanałem wsparcia innowacji jest filar II – dawny PROW a obecnie inwestycje na obszarach wiejskich podejmowane w ramach Planu Strategicznego dla WPR. Zgodnie z tym dokumentem na lata 2003-2007 innowacje zostały wpisane jako cel przekrojowy realizowany poprzez rozwój wiedzy, doradztwa, współpracy i wdrażaniu nowych rozwiązań technologicznych.
Najważniejszym instrumentem bezpośrednio ukierunkowanym na innowacje w rolnictwie jest mechanizm współpracy w ramach Grup Operacyjnych Europejskiego Partnerstwa Innowacyjnego (GO EPI). Interwencja 13.5 Współpraca Grup Operacyjnych EPI z budżetem 109 mln. EURO dotyczy tworzenia grup operacyjnych europejskiego partnerstwa innowacyjnego na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa i realizacji projektów przez te grupy. Projekty mają charakter badawczy, jednak muszą mieć aspekt praktyczny i być nakierowane na rozwiązywanie problemu rolnika. Wymagany jest udział rolnika w składzie GO EPI aby potencjalny użytkownik końcowy rozwiązania miał możliwość wpływu na jego użyteczność.
Wyniki badań ewaluacyjnych prowadzonych przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wskazują, że pomimo zainteresowania instrumentami wsparcia projektów badawczo rozwojowych wnioskodawcy identyfikują szereg barier utrudniających dostęp do finansowania oraz realizacji projektów. Ewaluacje nie wykazały wprawdzie barier specyficznych dla sektora rolnego ale liczne z nich wynikają z relatywnie niewielkiej skali działalności przedsiębiorstw rolnych co ma miejsce w wielu rejonach Polski. Stwierdzone też, że działanie na granicy produkcji i małego przetwórstwa przyczynia się do zwiększenia efektywności i skuteczności instrumentów wsparcia. Dwa nabory wniosków na wsparcie w zakresie przetwarzania, wprowadzania do obrotu produktów rolnictwa, rybactwa i rybołówstwa przyniosły 850 umów o łącznej wartości 245 mln zł.
W czwartek 30 lipca 2026 r. Podkomisja stała do spraw monitoringu Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej i akcesji nowych państw do Unii Europejskiej ze szczególnym uwzględnieniem Ukrainy rozpatrzyła informację na temat ujęcia rozwoju obszarów wiejskich w oparciu o Lokalne Grupy Działania i kontynuacja programów LEADER/ RLKS w Planie Partnerstwa Krajowego i Regionalnego w ramach Wieloletnich Ram Finansowych na lata 2028-2034
Informacje przedstawili: sekretarz stanu w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej pan Jacek Karnowski oraz zastępca dyrektora Departamentu Wspólnej Polityki Rolnej w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pan Łukasz Tomczak.
Jesteśmy ewenementem w Europie, jeżeli chodzi o decentralizację środków unijnych. Nie ma według mnie drugiego takiego kraju, który miał tak zdecentralizowane środki unijne. W wielkiej części na obszary wiejskie w naszym kraju. W województwie pomorskim, największym beneficjentem per capita ze środków unijnych jest powiat kartuski. Powiat kartuski nie jest żadnym miastem na prawach powiatu, nie jest nawet na tej głównej osi komunikacyjnej. W tej chwili dopiero mamy konsultacje. Oczywiście, jak będziemy ten program mieli, to jestem przekonany, że pani minister podejmie taką decyzję, bo to już nie moja decyzja. Mogę przyjść do państwa z programami regionalnymi i chętnie przyjdę. Jestem przekonany, że państwo będziecie to szybko mieli do wiadomości, bo skoro ma to strona społeczna, to trudno, żebyście państwo wtedy tego nie mieli do wiadomości. Mieliśmy dyskusję, żeby Wody Polskie z powrotem oddać marszałkom, a marszałkowie już powiedzieli, że jak nam zabrali, to już ich nie chcemy, mimo że przed wyborami mówili, że bardzo chcą z powrotem. Bądźmy co do tego bardzo ostrożni. W tej chwili, są konsultacje ze wszystkimi resortami, marszałkami. Natomiast po tych konsultacjach on będzie upubliczniony, przypuszczam, że tak w czwartym kwartale tego roku.
Według przedstawionych podczas posiedzenia danych lokalne grupy działania w poprzedniej perspektywie miały przyczynić się do utworzenia 22 tys. miejsc pracy, w tym 12 tys. nowych firm. Pomoc wynosiła często od 50 do 100 tys. zł, a więc znacznie mniej niż w dużych programach przedsiębiorczości.
Według sekretarza stanu w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej pana Jacka Karnowskiego regiony mają nadal odpowiadać za wdrażanie 43 proc. środków. Rząd chce również kontynuacji takich instrumentów jak RLKS i LEADER. Nie zamierza jednak narzucać marszałkom szczegółowego podziału pieniędzy ponad minimalne wymogi wynikające z przyszłych regulacji. – My nie chcemy nic narzucać marszałkom. Przekonujemy ich, że RLKS-y są potrzebne – podkreślał wiceminister. Oznacza to, że na obecnym etapie nie ma decyzji o utworzeniu obowiązkowej, 30-procentowej puli dla wsi. Przyszła perspektywa finansowa ma działać inaczej niż dotychczasowe fundusze. Zamiast wyraźnie oddzielonych programów ma powstać bardziej zintegrowany plan partnerstwa krajowego i regionalnego. Podział pieniędzy będzie wymagał negocjacji między resortami, regionami i Komisją Europejską. Dlatego na obecnym etapie nie można przesądzić, jak duża część trafi bezpośrednio na rozwój obszarów wiejskich. Postulat przeznaczenia 30 proc. nieprzydzielonych środków na cel wiejski ma rozpocząć dyskusję o zabezpieczeniu interesów mniejszych miejscowości w nowym budżecie.
Podczas posiedzenia nie przedstawiono projektu przepisów, wysokości przyszłej puli ani zasad jej podziału. Ostateczne decyzje będą zależały od wielkości budżetu dla Polski, wyniku negocjacji europejskich oraz ustaleń między rządem i samorządami województw.
Strona społeczna chce jednak, aby wsparcie wsi nie było jedynie jednym z wielu fakultatywnych kierunków. Jej zdaniem powinno zostać zapisane jako wyraźny obowiązek, tak aby lokalne potrzeby nie przegrały z większymi projektami miejskimi i regionalnymi.
Pani Paulina Drohomirecka ze Związku Zawodowego Rolników Samoobrona wskazała w dyskusji, że polska wieś mierzy się jednocześnie z problemami gospodarczymi, infrastrukturalnymi i demograficznymi. Jej zdaniem brak odrębnego mechanizmu finansowego może pogłębić różnice między obszarami wiejskimi a lepiej rozwiniętymi regionami. Zaproponowała, aby 30 proc. nieprzydzielonych środków planu partnerstwa przeznaczyć właśnie na cel wiejski. Byłby to mechanizm zabezpieczający pieniądze na inwestycje i działania realizowane poza największymi miastami. W zapisie komisji nie określono jednak, jaka dokładnie kwota mogłaby zostać objęta takim podziałem. Przedstawicielka Samoobrony zwracała uwagę, że problemy obszarów wiejskich nie ograniczają się do samego rolnictwa. Dotyczą również lokalnych przedsiębiorstw, transportu, dostępu do usług publicznych i możliwości pozostania młodych ludzi w rodzinnych miejscowościach.
Ograniczone możliwości finansowe i kadrowe mniejszych samorządów mają również utrudniać przygotowywanie dużych, zintegrowanych projektów. W efekcie część gmin może mieć problem z konkurowaniem o środki w programach regionalnych lub krajowych. Postulowana pula miałaby odpowiadać na najważniejsze problemy rozwojowe wsi. Wśród wskazanych kierunków znalazły się:
- infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna,
- drogi i transport lokalny,
- infrastruktura energetyczna,
- dostęp do usług publicznych,
- tworzenie miejsc pracy,
- rozwój lokalnych łańcuchów dostaw,
- retencja wody i ochrona środowiska,
- wsparcie młodych mieszkańców,
- ograniczanie wykluczenia społecznego.
Pieniądze mogłyby więc finansować zarówno inwestycje komunalne, jak i działania gospodarcze oraz społeczne.
Podczas dyskusji wskazywano też, że potrzeby wsi są często niewielkie w skali całego programu, ale kluczowe dla mieszkańców konkretnej miejscowości. Może chodzić o lokalny przystanek, krótkie połączenie autobusowe, małą drogę czy kilkadziesiąt tysięcy złotych na rozpoczęcie działalności. Takie projekty nie zawsze mają szansę w konkursach regionalnych, które preferują większe inwestycje i wyższe wskaźniki.
Pan Piotr Sadłocha z Polskiej Sieci Lokalnych Grup Działania wskazał, że wsparcie terenów wiejskich powinno być wyraźnie zabezpieczone, a nie zależeć wyłącznie od decyzji podejmowanych w poszczególnych regionach. Państwa członkowskie i Komisja Europejska powinny w szczególny sposób wspierać rozwój obszarów wiejskich i górskich oraz tych słabszych obszarów. Lokalne grupy działania obawiają się, że bez zagwarantowanej puli pieniądze mogą koncentrować się wokół większych miast i projektów o znacznie większej wartości. Projekty, które finansujemy z RLKS-u i LEADER-a, są mniejszej skali Takie projekty w konkursach wojewódzkich czy krajowych przegrywają podkreślił pan Piotr Sadłocha.
W czwartek 30 lipca 2026 r. Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi na posiedzeniu z udziałem sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi pani Małgorzaty Gromadzkiej, zwołanym w trybie art. 152 ust. 2 regulaminu Sejmu na wniosek grupy posłów zrealizowała następujący porządek dzienny:
Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o szczególnym wsparciu dla producentów zbóż i nasion oleistych w 2025 roku (druk nr 1817).
Wniosek oraz uzasadnienie projektu przedstawił pan poseł Robert Telus. Projekt dotyczy projekt dotyczy wprowadzenia pomocy finansowej dla rolników, którzy w związku z kryzysem rynkowym doświadczyli strat ekonomicznych wynikających z drastycznego spadku cen zbóż i nasion oleistych w drugiej połowie 2025 roku. Komisja przyjęła zgłoszony w czasie pierwszego czytania wniosek o odrzucenie projektu. Komisja przyjęła sprawozdanie, w którym wnosi o odrzucenie projektu.
Źródło
Krajowa Rada Izb Rolniczych
http://krir.pl
Artykuł pochodzi z serwisu NowoczesnaFarma.pl








